Αλληλεγγύη στην κατάληψη Terra Incognita

ΚΑΝΕΝΑ ΣΦΡΑΓΙΣΜΕΝΟ ΚΤΙΡΙΟ ΔΕ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΣΤΑΜΑΤΗΣΕΙ ΤΟΥΣ ΑΓΩΝΕΣ ΜΑΣ

To πρωί της 17ης Αυγούστου εκκενώθηκε από τα κρατικά σκουπίδια η κατάληψη Τerra Incognita, μια απ’τις παλαιότερες της Θεσσαλονίκης. Οι μπάτσοι κατάσχεσαν προσωπικά και συλλογικά αντικείμενα καθώς και υλικοτεχνικό εξοπλισμό, και στη συνέχεια τσιμέντωσαν το κτίριο. Η Terra Incognita, τελεί υπό κατάληψη από το 2004 και είναι σημείο αναφοράς στους κινηματικούς αγώνες της πόλης.

Ενώ βρισκόμαστε εν μέσω πανδημίας, με το κράτος να σερβίρει καταστολή και «ατομική ευθύνη» αντί για δημόσια υγεία, και να σφυράει αδιάφορα μπροστά στο κατακρεουργημένο σύστημα υγείας, ο δείκτης ανεργίας εκτοξεύεται και η τάξη των εκμεταλλευόμενων μετράει θύματα. Την ίδια στιγμή που η κυβέρνηση της ΝΔ συνάπτει συμφωνίες με μεγάλες τουριστικές επιχειρήσεις  και με εργολάβους της “πράσινης ανάπτυξης” προς όφελος του κεφαλαίου, εντείνει την επίθεση σε βάρος των εργαζομένων, των φτωχών, των καταπιεσμένων, αλλά και του κόσμου που αγωνίζεται. Ταυτόχρονα, παίζοντας το παιχνίδι των διακρατικών ανταγωνισμών για τα καπιταλιστικά της συμφέροντα γύρω απ τα κοιτάσματα αερίου, καλλιεργεί ένα πολεμοκάπηλο κλίμα στο εσωτερικό της χώρας, μιλώντας για εθνική συσπείρωση απέναντι στην τούρκικη απειλή, ενώ οι φτωχοί και στις δύο πλευρές των συνόρων υποφέρουν και δεν έχουν τίποτα να χωρίσουν.

Φυσικά δεν πέφτουμε απ’τα σύννεφα με την δολοφονική αυτή στάση του κράτους, ούτε περιμέναμε να μεριμνήσει ποτέ για τα δικά μας συμφέροντα. Είναι γνωστή η τακτική που ακολουθεί για να αποπροσανατολίσει την κοινωνική βάση απ’τα πραγματικά της προβλήματα. Σε μια Ελλάδα χρεωκοπημένη, όπου τα πάντα έχουν ιδιωτικοποιηθεί, με νέα νομοσχέδια που ποινικοποιούν την απεργία, την πολιτική παρέμβαση και την αλληλεγγύη , με κατασχέσεις σπιτιών από τράπεζες, με μια ολομέτωπη επίθεση στην παιδεία, καθώς και άνοδο του ρατσισμού και των φασιστικών ομάδων, η ταξική ψαλίδα ολοένα μεγαλώνει, τόσο και η οργή μας. Για αυτό επιλέγουμε να οργανωνόμαστε στη βάση και να αγωνιζόμαστε ενάντια σε κράτος και κεφάλαιο, για την ανατροπή των σχεδίων που οδηγούν στην υποτίμηση των ζωών μας, στην πείνα και την εξαθλίωση.

Για εμάς ο μόνος τρόπος για να επιβιώσουμε από την καπιταλιστική λαίλαπα είναι η συνέχιση και η διάνθιση των αγώνων, η αντίσταση με πρόταγμα την αλληλεγγύη και την αυτοοργάνωση. Οι αγώνες εδαφικοποιούνται και αλλάζουν μορφές ανάλογα με τις ανάγκες των καταπιεσμένων στο σήμερα. Οι καταλήψεις είναι αναπόσπαστο κομμάτι αυτού του πολύμορφου αγώνα. Αποτελούν χώρους αντίστασης και αμφισβήτησης της αστικής νομιμότητας, καλύπτουν βασικές ανάγκες ανθρώπων της τάξης μας, και είναι άρρηκτα συνδεδεμένες με τους κοινωνικούς αγώνες και διεκδικήσεις. Στις καταλήψεις δεν στεγάζονται μόνο οι δομές μας αλλά κυρίως οι σχέσεις, και οι ιδέες μας. Κανένα τσιμέντο δε μπορεί να φιμώσει της φωνές μας, κανένα σφραγισμένο κτίριο δε μπορεί να σταματήσει τους αγώνες μας.

Κάθε πολιτικό εγχειρήμα που εναντιώνεται στα σχέδια της εκάστοτε κυβέρνησης, και επιτίθεται στις λογικές της τυφλής υποταγής και συμμόρφωσης με τις κρατικές επιταγές, χτυπιέται με μίσος. Κάθε πολιτικό εγχείρημα που δημιουργεί ζωή αντί να την καταστρέφει , που φωνάζει όταν όλοι σιωπούν, που πολεμάει αυτούς που πολεμάνε την ελευθερία όλων και ισοπεδώνουν την αξιοπρέπεια των ανθρώπων, των εργατών, των μεταναναστριών, των βιασμένων γυναικών και παιδιών, είναι στο στόχαστρο των κατασταλτικών μηχανισμών.

Όποιος επιτίθεται στις καταλήψεις, επιτίθεται πολιτικά σ’ένα τμήμα απο τα προτάγματα της ζωής και της δράσης μας. Όσο κι αν προσπαθούν να πάρουν τους χώρους μας, είμαστε εδώ για να τους υπερασπιστούμε, να τους κρατήσουμε και να βρούμε νέους. Δεν μπαίνουμε σε διαδικασία συνδιαλλαγής με αυτά τα καθάρματα, είμαστε εδώ για να ξεκαθαρίσουμε κάποια πράγματα στο δρόμο.

ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΣΤΗΝ ΚΑΤΑΛΗΨΗ TERRA INCOGNITA

ΚΑΝΕΝΑΣ ΑΓΩΝΑΣ ΔΕΝ ΕΧΕΙ ΤΑΒΑΝΙ. ΟΥΤΕ ΒΗΜΑ ΠΙΣΩ

Ανοιχτή Συνέλευση Συνάντηση του Δικτύου Αλληλεγγύης

Τους τελευταίους μήνες βιώνουμε μια πολύπλευρη κρίση. Στον πυρήνα της υγειονομική, αλλά με πλευρές οικονομικές, επισιτιστικές, πολιτικές. Σίγουρα η πανδημία οδηγεί σε πολλές αλλαγές της καθημερινότητας, τόσο σε επίπεδο λήψης υγειονομικών μέτρων όσο και στην ευρύτερη ζωή μας. Στην πόλη μας έτσι και αλλιώς το είδαμε από πρώτο χέρι, με τις 12ωρες απαγορεύσεις που ίσχυσαν με πρόσχημα τη δημόσια υγεία.

Πέρασαν όμως οι μήνες και είδαμε πως το σύστημα υγείας δεν ενισχύθηκε ούτε με μισή πρόσληψη. Πέρασαν οι μήνες και είδαμε τα σύνορα να ανοίγουν για να υποδεχθούμε τους φραγκάτους τουρίστες. Τα μαγαζιά της εστίασης επαναλειτούργησαν με τα ελάχιστα υγειονομικά μέτρα, τα οποία επιβαρύνουν την υγεία των εργαζόμενων. Πέρασαν οι μήνες και είδαμε τα κρούσματα να ανεβαίνουν σε διπλάσια νούμερα από την περίοδο του αυστηρού lockdown. Όπως είδαμε και την μάσκα να γίνεται υποχρεωτική, χωρίς να διανέμεται ούτε μίση μάσκα δωρεάν.

Η διαχείριση της κρίσης στοχεύει ξεκάθαρα σε ένα πράγμα. Στη συνέχιση της κερδοφορίας των λίγων. Οι προθέσεις τους είναι ξεκάθαρες, και η αμφισβήτηση των αποφάσεων τους απαραίτητη. Δεν θα μπορούσε να ισχύσει κάτι διαφορετικό αφού οι ίδιοι ξεπούλησαν την υγεία και διέλυσαν τα νοσοκομεία. Στέλνανε τα ΜΑΤ για να χτυπήσουν εργαζόμενους που αγωνίζονται για ένα αξιοπρεπές σύστημα δημόσιας υγείας. Έστελναν τους μπάτσους να κόψουν πρόστιμα με οποιοδήποτε γελοίο πρόσχημα.

Από το ξέσπασμα της καραντίνας σαν δίκτυο αλληλεγγύης πραγματοποιήσαμε συλλογή και διανομή τροφίμων. Μετά τη λήξη του αυστηρού lockdown καταφέραμε και το κάναμε ανοιχτά σε πάρκα, όπως αυτό του Μ. Αλεξάνδρου και αυτό της περιοχής Σαμακώβ, με δημόσιο και διαφανή τρόπο στο μέγεθος που αυτό είναι εφικτό. Ξέρουμε όμως πολύ καλά πως είμαστε ακόμα στην αρχή. Και επειδή η κερδοφορία των λίγων πατάει στην φτώχεια των πολλών οφείλουμε να σταθούμε και εμείς στο ύψος των περιστάσεων.

Με όπλα μας την αλληλεγγύη, την εφευρετικότητα και την αυτοοργάνωση, με αφοσίωση στην υπεράσπιση της ζωής και των συμφερόντων της κοινωνικής βάσης θα πρέπει να στηρίξουμε ανθρώπους που αποκλεισμένοι λόγω του κινδύνου της πανδημίας και της φτώχειας, αδυνατούν να καλύψουν τις βασικές τους ανάγκες. Σε αυτή την κρίση μπαίνουμε μετά από μια δεκαετία ακραίας φτωχοποίησης, με πλήθος αντιλαϊκών και αντεργατικών μέτρων. Ξέρουμε πολύ καλά πως από την πανδημία και τη φτώχεια δεν θα μας σώσουν οι κυβερνητικοί λακέδες και τα τοπικά φερέφωνά τους, οι δημοσιογραφίσκοι και οι μπάτσοι. Οι δομές αλληλεγγύης είναι αναγκαίο κομμάτι για να μην πληρώσουμε εμείς και αυτή την κρίση. Δεν πρόκειται για ένα διαφημιστικό κολπάκι πλουσίων που πετάνε ψίχουλα σε φτωχούς, ούτε για μισάνθρωπες δράσεις φασιστών για “αλληλεγγύη” αλλά “μόνο για Έλληνες”. Μονάχα ο λαός, σώζει το λαό. Πρόκειται για ένα κάλεσμα με στόχο να χτίσουμε τα θεμέλια μιας δομής που θα καλύπτει τις σημερινές ιδιαίτερες ανάγκες και θα στοχεύει στις αυριανές, ακόμα μεγαλύτερες, ανάγκες της κοινωνικής βάσης. Γι’ αυτό καλούμε στην ανοιχτή συνέλευση του δικτύου αλληλεγγύης, στα πανεπιστήμια προκάτ την Κυριακή 30/8 στις 18.00.

Αγωνιζόμαστε για έναν κόσμο ελευθερίας και ισότητας.

Η αλληλεγγύη θα νικήσει!

 

Προβολή ντοκιμαντέρ στον κήπο του Αυτόνομου Στεκιού Ξάνθης

Ο Lucio Urtubia γεννήθηκε στην Ισπανία το 1931 σε μια φτωχή, αγροτική οικογένεια. Στη νεότητά  του εγκατέλειψε το στρατό και δραπέτευσε στη Γαλλία στη μέση της δικτατορίας του Φράνκο. Άρχισε να εργάζεται ως κτίστης και μάστορας οικοδομών, ενώ ήταν ενεργός σε αναρχικές ομάδες. Έγινε ειδικός στην πλαστογράφηση των εγγράφων, το ταλέντο του ήταν τέτοιο που από όλο τον κόσμο, επαναστατικά κινήματα του ανέθεσαν πλαστά διαβατήρια και έγγραφα ταυτότητας για να αποφύγουν την καταστολή δικτατοριών και αυταρχικών καθεστώτων. Αλλά η αφιέρωσή του και το βήμα στην ιστορία ήταν όταν, στη δεκαετία του 1970, κατάφερε να ελέγξει μια από τις πιο ισχυρές τράπεζες του πλανήτη πλαστογραφώντας επιταγές.

Πηγή: https://www.alerta.gr/archives/6927

Διήμερο Αλληλεγγύης στην Παλαιστίνη

Την Τετάρτη 24/06 και την Παρασκευή 26/06, στο Αυτόνομο Στέκι Ξάνθης.

Mε αφορμή τη συμπλήρωση 10 χρόνων από τη δολοφονική επίθεση των κομάντο του Ισραήλ ενάντια στο Στολίσκο της Ελευθερίας και τη δολοφονία 9 αλληλέγγυων, πιάνουμε το νήμα για να μάθουμε και ν’ αναλύσουμε τι συμβαίνει σήμερα σ’ εκείνη τη γωνιά της γης που λέγεται Παλαιστίνη.

Τετάρτη 24/06

Προβολή του ντοκιμαντέρ Γάζα Ερχόμαστε (2009)

Συζήτηση με τη συμμετοχή πρώην μέλους της πρωτοβουλίας «Ένα Καράβι για τη Γάζα» (2010-2015)

Παρασκευή 26/06

Ιστορικη αναδρομή και συζήτηση για τα τεκταινόμενα στην Παλαιστίνη μετά το «σχέδιο Τραμπ».

Με τη συμμετοχή της Πρωτοβουλίας Αλληλεγγύης στον Παλαιστινιακό Λαό

Αναρχική Πρωτοβουλία Αλληλεγγύης στην Παλαιστινιακή Αντίσταση

Να βρίσκουμε τρόπους να σταθούμε δίπλα σε όσους και όσες το χρειάζονται

ΕΙΜΑΣΤΕ ΕΔΩ, ΕΙΜΑΣΤΕ ΜΑΖΙ ΚΑΙ ΤΑ ΘΕΛΟΥΜΕ ΟΛΑ ΓΙΑ ΟΛΕΣ/ΟΥΣ

Βρισκόμαστε σε μια περίοδο πρωτόγνωρης κοινωνικής κρίσης. Αυτή η κρίση αναδύθηκε με την εμφάνιση μιας ανθρωπιστικής καταστροφής, η οποία όμως ήρθε να επιβεβαιώσει την εγκληματική πολιτική που ακολουθείται εδώ και χρόνια. Μια πολιτική η οποία υποβάθμιζε συνεχώς τις μονάδες υγείας σε υποδομές, προσωπικό και υλικά, με χιλιάδες απολύσεις υγειονομικού προσωπικού, υποχρηματοδότηση και υποστελέχωση των μονάδων υγείας, συγχωνεύσεις νοσοκομείων και περικοπές δαπανών.

Continue reading Να βρίσκουμε τρόπους να σταθούμε δίπλα σε όσους και όσες το χρειάζονται

Προβολή ταινίας και συλλογή ειδών πρώτης ανάγκης 23/05

Σάββατο 23/05 στις 21:00 προβολή της ταινίας Les Miserables (2019) του Ladj Ly στον κήπο του Στεκιου (προκάτ). Παράλληλα θα πραγματοποείται συλλογή τροφίμων και ειδών πρώτης ανάγκης.