Προβολή ντοκιμαντέρ 16/1 στις 21.00 στο Αυτόνομο Στέκι Ξάνθης

Posted in: Uncategorized by stekiksanthis No Comments

Αυτόνομο Στέκι Ξάνθης: Ενημέρωση απο τις τελευταίες αντιφασιστικές/αντικατασταλτικές δράσεις μέσα στον Δεκέμβρη

Αυτόνομο Στέκι Ξάνθης: Ενημέρωση απο τις τελευταίες αντιφασιστικές/αντικατασταλτικές δράσεις μέσα στον Δεκέμβρη

Στις 6/12 πραγματοποιήθηκε αντιμπατσική/αντικρατική πορεία στους κεντρικούς δρόμους της Ξάνθης από το Αυτόνομο Στέκι Ξάνθης, με αφορμή τις εξεγερσιακές μνήμες του ’08 έπειτα απο την δολοφονία του Γρηγορόπουλου. Περίπου 60 σύντροφοι/συντρόφισσες κατέβηκαν στο δρόμο, υπενθυμίζοντας στην τοπική κοινωνία ότι κράτος και αστυνομία σε αγαστή συνεργασία συνεχίζουν τις δολοφονίες, ακόμα κι αν αυτές αποκρύπτονται ή δεν είναι εν ψυχρώ. Φωνάχτηκαν συνθήματα που αφορούν τις φυλακές, την καταστολή, τους φασίστες και το πρόταγμά μας για ολική απελευθέρωση.

Η παρουσία μπάτσων και ασφαλιτών ήταν έντονη στην πόλη, ενώ στο τέλος της πορείας διμοιρίες προσέγγισαν και ακολούθησαν το σώμα της πορείας.

To Σάββατο 10/12 συνεχίστηκαν οι δράσεις για την ανάδειξη του ρόλου του κράτους και του κανιβαλισμού των μπάτσων ως συστατικό κομμάτι του σύγχρονου ολοκληρωτισμού. Πραγματοποιήθηκε μικροφωνική στα πανεπιστήμια (ΠΡΟΚΑΤ) και μοιράστηκε το ίδιο κείμενο της πορείας στους περαστικούς.

Τη Δευτέρα 12/12 έγινε κατάληψη στο δημοτικό ραδιόφωνο Ξάνθης όπου για 1 ώρα μεταδιδόταν το ηχητικό του παραπάνω κειμένου. Κατα τη διάρκεια της δράσης ο φασίστας και στρατόκαυλος τεχνικός ήχου του σταθμού ήταν συνεχώς αρνητικός προς τη δράση με διάφορα σχόλια. Κατά την λήξη της κατάληψης σύντροφοι τον εκθέσανε για το γεμάτο σημαίες και στρατιωτικά διακριτικά γραφείο του (κάτι που του άρμοζε, γιατί απ’την μεριά μας απαντάμε άμεσα στο δρόμο και σε χώρους εργασίας αλλά και οπουδήποτε αντιλαμβανόμαστε στρατιωτολαγνία, ξενοφοβία, ρατσισμό). Τότε το εν λόγω απόβρασμα έγινε πιο επιθετικό, με τους υπόλοιπους εργαζόμενους να παραμένουν αδιάφοροι αν όχι ειρωνικοί προς αυτόν, και εφόσον δεν κατάφερε να παρεμποδίσει τη δράση, προσπάθησε να τραμπουκίσει συντρόφους και συντρόφισσες με φωνές και σπρωξίματα, ενώ ένας πατριωτοπερήφανος υποστηρικτής του έσπευσε να τον βοηθήσει. Φυσικά, η συμπεριφορά αυτή απ’την πλευρά μας απαντήθηκε αναλόγως και αφού τελείωσε η δράση, αποχωρήσαμε.

Το ίδιο βράδυ ο χρυσαυγίτης Χρήστος Καπαγερίδης (γραμματέας της Τ.Ο. Ξάνθης) βγάζει ένα κείμενο γεμάτο ανακρίβειες και παραποιημένα γεγονότα για το συμβάν. Φαίνεται πως κάποιος απ’τον κύκλο του τεχνικού (αν όχι ο ίδιος) έσπευσε να κλαφτεί με γλοιώδη τρόπο στον φασίστα Καπαγερίδη. Κάποια τοπικά media (πχ xanthinews, xanthitimes) αναπαράγουν την είδηση του χρυσαυγίτη, συντασσόμενοι με δικά τους σχόλια εναντίον μας, πλασσάροντάς την ως «αντικειμενική». Στο σημείο αυτό να πούμε πως γελάσαμε με σχόλια όπως «βάναυσος ξυλοδαρμός του ηχολήπτη» και «έτσι δυναμώνει η Χρυσή Αυγή». Γελάσαμε, με την γελοιότητα και τη νοητική υποτίμηση που επιδιώκουν πρόσωπα, δημοσιογραφίσκοι και φιλόδοξοι μικροπαραγοντίσκοι των media, γλείφτες των τοπικών ρουφιάνων και φασιστών (όπως ο Σταύρος Καρυπίδης του xanthinews και τα τσιράκια του), αναπαράγοντας παράλληλα και την πολιτική τους κατεύθυνση.

Απ’την πλευρά μας απαξιώνουμε να δώσουμε περισσότερη έκταση στο συμβάν, και σ’αυτό το σημείο αξίζει να σταθούμε λίγο στον ρόλο αυτών των μέσων. Είναι αυτοί που παίζουν τις τελευταίες ανακοινώσεις της Χ.Α., που τρέχουν να καλύψουν επισκέψεις όπως αυτές του Μητσοτάκη στην περιοχή, που ’χουν στοχοποιήσει μετανάστες και που έχουν εξυψώσει τον ρόλο των μπάτσων και της ανάγκης τους για εξοπλισμούς. Δε μας κάνει τίποτα απ’ όλα αυτά εντύπωση, και για εμάς όλη αυτή η στάση με το τελευταίο περιστατικό, είναι ένας ακόμα λόγος για να αναδείξουμε τον θεατρινίστικο και υποκριτικό ρόλο αυτών των δημοσιογράφων και συντακτών στο σήμερα. Είναι αυτοί που κάνουν επίκληση στους μπάτσους, το Σύριζα και τους ΑΝΕΛ να πάρουν θέση επικυρώνοντας τον ρόλο τους ως ρουφιάνοι, προσπαθώντας να στοχοποιήσουν αναρχικούς της κατάληψης του Αυτόνομου Στεκιού Ξάνθης, όπως επίσης και κόσμο των κινημάτων.

Η υποκρισία της θέσης τους πάνω στο συμβάν γιγαντώνεται και με την προσπάθεια καλλιέργειας εντυπώσεων. Ενώ φαινομενικά το xanthinews θέλει να στηλιτεύσει την Χ.Α. λέγοντας ότι η Χ.Α. παίζει μόνη της μπάλα όταν οι αριστεροί δεν παίρνουν θέση και ότι έτσι ανεβαίνει, στην πραγματικότητα παίρνει την ίδια πλευρά με την Χ.Α. με τα εμετικά σχόλια ενάντια στη δράση και το Αυτόνομο Στέκι Ξάνθης και αναπαράγει τη θέση του γραμματέα της. Προφανώς και αυτό είναι που περιμέναμε. Μας ικανοποίησε η επίδειξη αυτής της αντίφασης και της επικοινωνιακής δειλίας του μέσου που στην ουσία παίζει σε διπλό ταμπλό για καλλιέργεια του θεαθήναι.

Ως αναρχικοί αντιφασίστες, θεωρούμε πως ο φασισμός είναι γενικευμένος, απ’ τα στρατόπεδα συγκέντρωσης μεταναστών (όπως αυτό της μπατσοσχολής της Ξάνθης), μέχρι τα γραφεία της Χ.Α. στο κέντρο της πόλης,  τους ασφαλίτες ρουφιάνους που θέλουν να στοχοποιήσουν κόσμο των κινημάτων, τους γλείφτες των τοπικών media, τους μιλιταριστικούς εξοπλισμούς, τον σύγχρονο εγκλεισμό και τον πόλεμο των ντόπιων και διεθνών σφαγέων. Θεωρούμε επίσης πως ο φασισμός τσακίζεται στο δρόμο, με τους δικούς μας όρους και δεν επενδύουμε σε καμία επίκληση σε κάποιο κόμμα, ούτε κάποια αρχή πέρα απο εμάς τους ίδιους.

Ακολουθεί το κείμενο των δράσεων:

Αντικρατική-Αντιμπατσική Πορεία [6/12, ΠΡΟΚΑΤ 18.30]

ΝΑ ΠΑΡΟΥΜΕ ΤΙΣ ΖΩΕΣ ΜΑΣ ΣΤΑ ΧΕΡΙΑ ΜΑΣ
ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΗΝ ΚΑΤΑΣΤΟΛΗ, ΤΟΝ ΚΑΝΙΒΑΛΙΣΜΟ ΚΑΙ ΤΟΝ ΦΟΒΟ

Αυτόνομο Στέκι Ξάνθης

stekiksanthis.squat.gr

Posted in: Uncategorized by stekiksanthis No Comments

Αυτόνομο Στέκι Ξάνθης: Πανό για Μ. Σεϊσίδη και Τ. Θεοφίλου

Posted in: Uncategorized by stekiksanthis No Comments

ΠΡΟΒΟΛΗ ΝΤΟΚΙΜΑΝΤΕΡ 12/12 στις 20.30 στο αυτόνομο στέκι ξάνθης

egxr1-wind-carry-my-voice1-min

Posted in: Uncategorized by stekiksanthis No Comments

Αντικρατική-Αντιμπατσική Πορεία [6/12, ΠΡΟΚΑΤ 18.30]

%cf%80%ce%bf%cf%81%ce%b5%ce%b9%ce%b1

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΗΝ ΚΑΤΑΣΤΟΛΗ, ΤΟΝ ΚΑΝΙΒΑΛΙΣΜΟ ΚΑΙ ΤΟΝ ΦΟΒΟ,
ΣΗΚΩΝΟΥΜΕ ΤΙΣ ΓΡΟΘΙΕΣ ΜΑΣ ΣΕ ΚΑΘΕ ΓΕΙΤΟΝΙΑ

 

Κάθε εξέγερση ή εξεγερσιακή συγκυρία έχει τις αιτίες που τη διαμορφώνουν. Ξανά και ξανά αναπαράγεται και στήνεται απ’τα media η ίδια αφήγηση σχετικά με τα γεγονότα του Δεκέμβρη του 2008, το ίδιο θέαμα για τους ταραχοποιούς «άγνωστους κουκουλοφόρους», και ο ίδιος ψεύτικος ανθρωπισμός των τηλεπερσόνων για «την αμαύρωση της μνήμης ενός αδικοχαμένου παιδιού». Οι νύχτες του Δεκέμβρη για εμάς όμως δεν αποτελούν ένα σύνολο απο επετειακές μνήμες γύρω απ’τη δολοφονία ενός μαθητή. Πώς θα μπορούσε άλλωστε να ισχύει κάτι τέτοιο, όταν στο διάστημα που ακολούθησε μέχρι σήμερα αναδείχθηκαν όλες οι αντιθέσεις κοινωνικά και οικονομικά που επικύρωσαν την ερμηνεία των ταραχών του Δεκέμβρη, όπως και τον ρόλο των μπάτσων σ’αυτές και ανάλογες περιστάσεις.

 

Το κράτος όλα αυτά τα χρόνια, και ενώ επιτελείται η γενικευμένη φτωχοποίηση μεγάλων πληθυσμιακών κομματιών, επιδεικνύει το φασιστικό του πρόσωπο. Διατήρησε τη συνέχεια του με όλα τα προφίλ των διαχειριστών του (δεξιά-ακροδεξιά-αριστερά), κι εκεί που δεν έπιασαν οι «μεγάλες υποσχέσεις» για τους υπήκοους που πόνταραν στο αριστερό κράτος, έπιασαν τόπο οι μπάτσοι, οι φασίστες, και οι νέες μορφές διαχείρισης. Λέγοντας ότι η κρατική καταστολή έχει συνέχεια, σε ό,τι αφορά τους μπάτσους εννοούμε αυτό: Είναι αυτός ο θεσμός που βρίσκεται στην πρώτη γραμμή και θα υπερασπιστεί τα συμφέροντα των αφεντικών, των βουλευτών και των υπουργείων, των τραπεζιτών, των ντόπιων και διεθνών σφαγέων. Οι μπάτσοι είναι αυτοί που εκτελούν, βασανίζουν, τραμπουκίζουν προληπτικά όσους συμμετέχουν σε διαδηλώσεις, ενώ υπηρετούν συνειδητά όσους με τις αποφάσεις τους διαχειρίζονται ένα μεγάλο κομμάτι του κρατικού μηχανισμού που ευθύνεται για την ανισότητα και την καταπίεση, διαιωνίζοντας την οικονομική εξαθλίωση κάποιων που περισσεύουν.

 

Ο ρόλος τους αυτός προφανώς έχει χτιστεί υλικά και συνειδησιακά. Η πολυπόθητη και υποσχόμενη «ασφάλεια των πολιτών», είναι σύμφυτη με το θεσμό της ιδιοκτησίας και την διασφάλισή της. Επίσης, ο ρόλος των μπάτσων αποτελεί δικλείδα για την σταθερότητα των οικονομικών σχέσεων εντός του καπιταλισμού. Όποτε οικονομικά ασθενέστερα σώματα διεκδικήσουν τα συμφέροντά τους, οι μπάτσοι είναι ο πρώτος μηχανισμός που τους χαρτογραφεί και τους καταστέλλει προκειμένου να κοιμούνται ήσυχα τα αφεντικά και να συνεχίζεται η κερδοφορία τους. Έτσι οι μπάτσοι είναι αυτοί που χτυπάνε αγώνες, διεκδικήσεις, καταλήψεις, απεργίες, στέκια, και κόσμο που συμμετέχει σε αυτά.

 

Οι ανάγκες του κράτους για κοινωνική ειρήνη και ασφάλεια παραμένουν (δημιουργία νέων ειδών μπάτσων, πχ αστυνομικός γειτονιάς). Αυτές οι ανάγκες έχουν χτιστεί στις συνειδήσεις και έχουν παιχτεί και σε μηντιακό επίπεδο. Για παράδειγμα, το γεγονός ότι υπάρχει μια αόριστη συνεχόμενη αύξηση της εγκληματικότητας και του κινδύνου -που παίζει στα περισσότερα κεντρικά δελτία-, τρέφει τα φιλήσυχα αυτοπροστατευτικά αισθήματα των μέσων υπηκόων και καλλιεργεί την ψευδαίσθηση ότι οι μπάτσοι είναι αυτοί που εγγυώνται την προσωπική μας ασφάλεια. Παράλληλα, υπάρχει μια τάση απ’το κράτος για συμφιλίωση των μπάτσων με τους «πολίτες», γεγονός που οδηγεί σε αύξηση της ρουφιανιάς και της κοινωνίας του ελέγχου ( πχ , επικηρύξεις  αγωνιστών ως «τρομοκράτες» με μεγάλα χρηματικά ποσά).

 

Στο ίδιο πλαίσιο, ο θεσμός των μπάτσων είναι η εξωγενής παρέμβαση για την «επίλυση» κοινωνικών ζητημάτων. Όποτε προκύψει κάποιο πρόβλημα, οι υπήκοοι ρουφιάνοι επικαλούνται τους μπάτσους με μηνύσεις ώστε να έρθουν σαν ετερόκλητη δύναμη να το λύσουν. Μ’αυτόν τον τρόπο ο ίδιος ο θεσμός αναπαράγει την ετερονομία της κοινωνίας, μιας και δεν μπορούν πια οι ίδιοι οι άνθρωποι να συζητάν και να λύνουν τα προβλήματά τους απο μόνοι τους, αλλά πολύ εύκολα εμπνέεται ο κανιβαλισμός μεταξύ τους και το αλληλοφάγωμα (όπως μηνύσεις για μικροαφορμές). Όταν κάποια συμπεριφορά δεν συμβαδίζει με την νόρμα του «νόμιμου», όταν κάποιος τολμήσει να αμφισβητήσει τα όρια του νόμου, ή να έχει ένα διαφορετικό τρόπο ζωής, ή απλά να ανήκει σε μια συγκεκριμένη κοινωνική ομάδα, οι μπάτσοι είναι τα όργανα που θα τον στοχοποιήσουν και θα τον περιθωριοποιήσουν είτε προληπτικά, είτε για να διασφαλιστεί η δημόσια αποστειρωμένη εικόνα μιας πόλης (πχ επιχειρήσεις-σκούπα σε μετανάστες και τοξικοεξαρτημένους, στοχοποίηση τρανς ατόμων και ομοφοβικές επιθέσεις κ.α.).

 

Λόγω ακριβώς της σημασίας των μπάτσων για το κράτος και τα συμφέροντά του, υπάρχει η αντίστοιχη υλική εύνοιά τους. Είναι ευρέως γνωστό ότι τη στιγμή που οι μισθοί και συντάξεις έχουν μειωθεί για τους περισσότερους εργαζόμενους, στους μπάτσους το κράτος διασφαλίζει κάποια υλικά οφέλη (όχι ίδιας κλίμακας περικοπές, γρήγορη συνταξιοδότηση, άμεση αποκατάσταση). Όχι πως θα είχαμε άλλη άποψη αν ίσχυε κάτι άλλο, αλλά απο αυτό και μόνο φαίνεται πόσο χρήσιμοι για την κυριαρχία είναι, και πως το κράτος για λογαριασμό των αφεντικών κάνει όλα αυτά τα έξοδα για την ασφάλεια, απ’το προσωπικό μέχρι τους εξοπλισμούς (οχήματα και όπλα). Πέρα απ’την άμεση, έμπρακτη χρήση τους, τα σώματα ασφαλείας χρησιμοποιούνται και με όρους θεάματος για ιδεολογική καταστολή. Είναι το μέσο επίδειξης δύναμης της εξουσίας ώστε να εμπνέει το φόβο και την υποταγή. Αυτό φαίνεται απο συγκυρίες όπως η ΔΕΘ ή σε κάποια διεθνούς κλίμακας συνάντηση πολιτικών (πχ Ομπάμα στην Αθήνα), όπου προκειμένου να διασφαλιστεί η ομαλότητα και η κοινωνική ειρήνη, το κράτος αραδειάζει τους στρατούς απο μπάτσους, και σε πολλές περιπτώσεις ανακοινώνει απαγόρευση διαδηλώσεων θέτοντας χωροταξικές ζώνες απαγόρευσης. Παράλληλα επιδεικνύει τον εξοπλισμό του και σε πολλές περιπτώσεις τον χρησιμοποιεί (πχ ελικόπτερα και αύρες σε διαδηλώσεις).

 

Στην πραγματικότητα ο ρόλος της αστυνομίας δεν τελειώνει εδώ. Υπάρχει ένας άτυπος ρόλος της που’χει να κάνει με οτιδήποτε ξεφεύγει απ’τα όρια του νόμου. Στα πλαίσια αυτά, οι μπάτσοι (σε κάθε ιεραρχική κλίμακα) έχουν άμεση σχέση με μαφίες, ναρκέμπορους, και μαγαζιά νύχτας. Είναι αυτοί που κάνουν πλάτες σε βιαστές, σε διακινητές και βρώμικες δουλειές, που διαχειρίζονται την κυκλοφορία στα ναρκωτικά σε πιάτσες, και που συμμετέχουν στο σπρώξιμό τους είτε έξω είτε μέσα στις φυλακές. Είναι αυτοί που πειραματίζονται πάνω σε ανθρώπινα σώματα εντός των τειχών, που βασανίζουν, βιάζουν απομονώνουν και ξεφτιλίζουν κρατούμενους, διαπομπεύουν οροθετικές, πνίγουν και δέρνουν μετανάστες (λιμενικό) σε συνεργασία με τους φασίστες. Οι σχέσεις των μπάτσων με τους φασίστες είναι πολύ έντονες τόσο πολιτικά όσο και σε  επίπεδο δρόμου (επιθέσεις μπάτσων και φασιστών σε αντιφασίστες), καθώς επίσης και θεσμικά (περιφρουρήσεις των γραφείων των φασιστών από μπάτσους ώστε να γίνονται οι εκδηλώσεις των πρώτων). Να σημειώσουμε μάλιστα πως τα παραπάνω παραδείγματα δεν αποτελούν μεμονωμένες περιπτώσεις διεφθαρμένων μπάτσων σε ατομικό επίπεδο αλλά σηματοδοτούν καθολικά το ρόλο της ελληνικής αστυνομίας.

 

Σε μια εποχή που βρωμάει φασισμό και αποστείρωση, έχει σημασία να αποδομήσουμε την παρουσία μπάτσων και φασιστών εντός των σχολείων. Αφενός οι φασίστες εκεί βρίσκονται για να αραδειάσουν τις ρατσιστικές τους αηδίες μοιράζοντας υλικό ή γράφοντας στα προαύλια των σχολείων συνθήματα που προάγουν το μίσος για άλλα έθνη/θρησκείες, αφετέρου οι μπάτσοι καλούνται κατευθείαν απο ρουφιάνους γονείς και διευθυντές ώστε να σταματάνε μαθητικές αντιφασιστικές κινητοποιήσεις και καταλήψεις. Με ανάλογο τρόπο, οι μπάτσοι είναι αυτοί που έχουν τραμπουκίσει και στοχοποιήσει μαθητές. Στο σημείο αυτό δεν θέλουμε να θυματοποιήσουμε τους μαθητές ως «πιτσιρίκια», αλλά να αναδειχθεί το μέγεθος του πολέμου που ανοίγει το κράτος σε οποιονδήποτε δεν σκύβει το κεφάλι. Στις μέρες αυτές που οι φασίστες καίνε ζωντανούς μετανάστες σε στρατόπεδα συγκέντρωσης (Χίος) με τους μπάτσους να τους συγκαλύπτουν, ζούμε τον απίστευτο σουρεαλισμό οι ελληνόψυχοι πατριωτοφασίστες να κάνουν μαζέματα διαδηλώνοντας την εναντίωσή τους στην ύπαρξη παιδιών μεταναστών σε δημοτικά σχολεία (Λέσβος, Ωραιόκαστρο). Έτσι κρίνουμε ότι το σχολείο είναι ένας ιδιαίτερος χώρος, πόλωσης και ζύμωσης των συνειδήσεων, και δεν πρέπει να αφεθεί ούτε σπιθαμή χώρου σε ρατσιστές.

 

Στις σχολικές αίθουσες διαστρεβλώνονται συχνά γενικές και αόριστες έννοιες, όπως αυτή της ελευθερίας. Μια τέτοια έννοια, όταν γίνεται επίκληση σε έναν απαραίτητο σεβασμό προς το νόμο, μπορεί να εμπεριέχει μέσα της την ομοιομορφία σε κάθε επίπεδο (θρησκευτική, γλωσσική, φυλετική). Συχνά στα σχολεία εκθειάζονται οι μπάτσοι και ο ρόλος τους (πχ προστασία πατρίδας), ενώ παράλληλα μέσω της συστηματικής προπαγάνδας καλλιεργείται ο σεβασμός στο κράτος ασφαλείας και ελέγχου, μέσα σε ένα περιβάλλον έτσι κι αλλιώς ανταγωνιστικό, που διαφημίζει τα αριστεία, τις καριέρες, το πάτημα επι πτωμάτων, την υποταγή και την απάθεια, την επιθυμία για κατανάλωση και ιδιοκτησία. Ταυτόχρονα, πλάθεται ένας στείρος ανθρωπισμός γύρω απο όλο αυτό το αξιακό σύστημα, που δεν έχει καμία σχέση με την πραγματική αλληλεγγύη, την συνύπαρξη, τις σχέσεις εμπιστοσύνης. Είναι ένας ανθρωπισμός που’χει μέσα του ρατσισμό. Συχνά οι μετανάστες αντιμετωπίζονται ως αντικείμενα προς διαχείριση, ως «εκ φύσεως» λεηλατημένοι που μοιρολατρικά θα’ναι αέναα σε αυτήν την κατάσταση, και οφείλουν «οι άλλοι» , οι «ευεργέτες» να’χουν το ρόλο του σωτήρα. Αυτή η αντίληψη κρατά ζωντανή την ανισότητα και τη βία που δέχονται οι μετανάστες απο τα κράτη, τους μπάτσους, τους φασίστες, τους πολέμους. Στο ίδιο περιβάλλον, διαφημίζονται μπατσοσχολές, και στρατιωτικές σχολές ως επιλογές που «βοηθάν την κοινωνία», ή παρέχουν «άμεση αποκατάσταση», τη στιγμή που στην ουσία είναι το φυτώριο για την τροφοδότηση των σωμάτων ασφαλείας, που’χουν όλο τον παραπάνω ρόλο που περιγράφηκε. Σ’αυτές τις επιλογές θεωρούμε συνυπεύθυνους όσους επιλέγουν να ακολουθήσουν κάτι τέτοιο με τις ευλογίες της οικογένειας και του σχολείου.

 

Καταλήγοντας, όλοι αυτοί οι μηχανισμοί της κυριαρχίας δεν είναι ούτε παντοδύναμοι, ούτε μεταφυσικοί. Απ’την πλευρά μας, προτάσσουμε την αλληλεγγύη και την επαγρύπνηση σε επίπεδο δρόμου, το σπάσιμο του φόβου μέσα απ’τις δικές μας κοινότητες, μέσα απ’τις δικές μας επιλογές, τις σχέσεις, και τις ζωές. Κάνοντας πράξη το τσάκισμα των μπάτσων και των φασιστών, να περιφρουρήσουμε εμείς οι ίδιοι τους χώρους μας, μακριά απο ναρκέμπορους, αφεντικά, και ρουφιάνους, και να εντείνουμε τις επιθέσεις μας στο υπάρχον.

 

ΝΑ ΠΡΟΩΘΗΣΟΥΜΕ ΤΟΝ ΠΟΛΥΜΟΡΦΟ ΑΝΑΡΧΙΚΟ ΑΓΩΝΑ, ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΕ Ο,ΤΙ ΜΑΣ ΔΥΝΑΣΤΕΥΕΙ

 

ΑΥΤΟΝΟΜΟ ΣΤΕΚΙ ΞΑΝΘΗΣ
stekiksanthis.squat.gr

Posted in: Uncategorized by stekiksanthis No Comments

Τώρα που μάθατε τον δρόμο…

ΤΩΡΑ ΠΟΥ ΜΑΘΑΤΕ ΤΟΝ ΔΡΟΜΟ…

            Το βράδυ της Πέμπτης 10/11 δύο συντρόφισσες ακολουθήθηκαν στον χώρο των προκάτ και κυνηγήθηκαν στη συνέχεια ως το προαύλιο του Aυτόνομου Στεκιού Ξάνθης από τρία άτομα της ασφάλειας, όπως οι ίδιοι φώναξαν. Την ώρα εκείνη πραγματοποιούνταν μπαρ οικονομικής ενίσχυσης και οι ασφαλίτες έπειτα από αμυντική αντιμετώπιση/ παρουσία συντρόφων, αποχώρησαν. Κατόπιν, εθεάθησαν να χρησιμοποιούν ασύρματους και να μιλάνε με μπατσικό έξω από τα προκάτ. Το μπαρ συνεχίστηκε κανονικά και κατά τη διάρκεια της βραδιάς, μπατσικά, ασφαλίτικα και οπκε κόβανε βόλτες ρουφιανιάς μπροστά από τον δρόμο στο ΑΣΞ. Την επόμενη μέρα, ακόμα ένας ασφαλίτης μπήκε απροκάλυπτα στα προκάτ και παρατηρούσε αφισοκολλημένες πολιτικές αφίσες.

            Τον τελευταίο καιρό παρατηρείται μία αύξηση της κινητικότητας και της παρακολούθησης ατόμων με κινηματική δράση, από πλευράς αστυνομίας. Σκοπός αυτής της τακτικής ήταν ανέκαθεν η καταστολή μας στον δρόμο, στις δράσεις μας, στις γειτονιές και πλέον και στα πανεπιστήμια, ως τους χώρους πολιτικής μας δραστηριότητας. Εκτιμούμε πως οι περιπολίες στον περιβάλλοντα χώρο του ασξ στοχεύουν στην χαρτογράφηση ατόμων ενώ ταυτόχρονα τοποθετούν τους μπάτσους σε ρόλο “προστάτη-φύλακα” στα μάτια του φιλήσυχου φοιτητή. Κι ας μην εθελοτυφλούμε στο γεγονός ότι ο πραγματικός τους ρόλος απέχει κατά πολύ από μια αόριστη “προστασία του πολίτη”. Είναι οι ίδιοι που αφενός καταστέλλουν τους αγώνες μας κι ελέγχουν τις κινήσεις μας κι αφετέρου κάνουν πλάτες σε ναρκέμπορους, φασίστες, βιαστές, εντός κι εκτός των πανεπιστημιακών  χώρων.

            Σ’ αυτό το σημείο ας ξεκαθαρίσουμε και ορισμένα πράγματα περί ασύλου.Η καταπάτηση του ασύλου δεν είναι ένα τωρινό φαινόμενο, καθώς εδώ και χρόνια παρατηρείται η άτυπη παραβίασή του, σε περιόδους έντονης πολιτικής δραστηριότητας τόσο εντός των πανεπιστημίων όσο και στον δρόμο. Για εμάς, και όταν λέμε εμάς εννοούμε φοιτητές, εργαζόμενους, ανέργους, μία τέτοια παραβίαση σε συνδυασμό με τις παρακολουθήσεις συντρόφων-ισσών, δεν αποτελεί έκπληξη αλλά δεδομένο, καθώς πάντα βρισκόμασταν στο στόχαστρο των μπάτσων λόγω των πιο ριζοσπαστικών δράσεών μας. Θεωρούμε ωστόσο ότι το ζήτημα αυτό δεν αφορά μόνο εμάς, αλλά οποιαδήποτε φοιτήτρια-τή, εργαζόμενη-ο, άνεργη-ο που έχει μια καθημερινότητα στους πανεπιστημιακούς χώρους, είτε πρόκειται για τις σχολές είτε για τις εστίες. Η υπεράσπιση του ασύλου λοιπόν δεν αποτελεί για μας νομικό ζήτημα. Επίσης, το άσυλο δεν το αντιλαμβανόμαστε ως μια θεσμική προστασία που αφορά χωροταξικά μόνο τα πανεπιστήμια ή την “ακαδημαϊκή κοινότητα”. Πρόκειται για τις δικές μας σχέσεις και δράσεις ευρύτερα στην πόλη και τα μέρη που ανήκουν στον κόσμο του δρόμου και των κινημάτων. Είναι δικό μας μέλημα και πολιτική ευθύνη στις γειτονιές, στις πλατείες, στα μέρη όπου οικειοποιούμαστε ή δημιουργούμε καταλήψεις, να περιφρουρούνται οι κοινότητές μας απο εμάς τους ίδιους και τις ίδιες και να απομακρύνονται μπάτσοι και ρουφιάνοι. Ούτε περιμένουμε, ούτε ζητάμε απο κανέναν μπάτσο το οτιδήποτε, μιας και αναγνωρίζουμε θεσμικά το ρόλο τους, και τους εαυτούς μας ως εσωτερικό εχθρό του κράτους. Το άσυλο είμαστε εμείς. Εμείς οι ίδιες-οι θα υπερασπιστούμε τους χώρους δράσεών μας, τη στιγμή ειδικότερα που το Αυτόνομο Στέκι είναι ένας χώρος ανοιχτός, στον οποίο πραγματοποιούνται συνελεύσεις, εκδηλώσεις, πολιτικές συζητήσεις, καφενεία-μπαρ-live οικονομικής ενίσχυσης και δράσεις έμπρακτης αλληλεγγύης και αλληλεπίδρασης. Η παρουσία μπάτσων στους χώρους μας δεν πρέπει σε καμία περίπτωση να αγνοηθεί, πόσο μάλλον να γίνει συνήθεια.

ΚΑΤΩ ΤΑ ΞΕΡΑ ΣΑΣ ΑΠΟ ΤΙΣ ΣΧΟΛΕΣ,

ΤΑ ΣΤΕΚΙΑ ΚΑΙ ΤΙΣ ΚΑΤΑΛΗΨΕΙΣ ΜΑΣ

ΑΥΤΟΝΟΜΟ ΣΤΕΚΙ ΞΑΝΘΗΣ
stekiksanthis.squat.gr

Posted in: Uncategorized by stekiksanthis No Comments

Προβολή ταινίας “Pick Up The Mic (2006)” απ’το Street To The Noise και bar οικονομικής ενίσχυσης στο Α.Σ.Ξ. [Πέμπτη 1/12, 20.00]

15241970_703105343204416_4956595987210023320_n

Posted in: Uncategorized by stekiksanthis No Comments
css.php