Πανό αλληλεγγύης σε Τ.Θεοφίλου και Δ.Χαρίση

 

 

 

Posted in: Uncategorized by stekiksanthis No Comments

Δράσεις αλληλεγγύης στις καταλήψεις

Το προηγούμενο διάστημα έγιναν προπαγανδιστικές δράσεις στην πόλη  (μοιράσματα και μικροφωνικές) ενάντια στις επιθέσεις και τη στοχοποίηση που δέχονται οι καταλήψεις και ο κόσμος τους

Αλληλεγγύη στην κατάληψη BARICADA και σε όλους τους χώρους που εκκενώνονται και δέχονται ανάλογες επιθέσεις.

 


ΟΙ ΚΑΤΑΛΗΨΕΙΣ ΕΙΝΑΙ ΟΙ ΧΩΡΟΙ ΟΠΟΥ ΣΥΝΑΝΤΙΟΜΑΣΤΕ, ΟΠΟΥ ΣΥΝΥΠΑΡΧΟΥΜΕ, ΟΠΟΥ ΕΝΙΣΧΥΕΤΑΙ Ο ΑΝΑΡΧΙΚΟΣ ΑΓΩΝΑΣ ΚΑΙ ΚΑΛΥΠΤΟΥΜΕ ΑΝΑΓΚΕΣ – ΚΑΤΩ ΤΑ ΞΕΡΑ ΣΑΣ ΑΠΟ ΑΥΤΕΣ

Το πρωί στις 13/3 οι μπάτσοι εκκενώνουν δύο καταλήψεις στην Αθήνα, την κατάληψη στέγης μεταναστών Δρακοπούλειο (Αλκιβιάδου 4) και τον ελεύθερο κοινωνικό χώρο Βίλα Ζωγράφου. Στην τελευταία περίπτωση, 7 σύντροφοι που υπερασπίστηκαν τον χώρο αρχικά κρατήθηκαν και έπειτα αφέθηκαν ελεύθεροι, ενώ στην πρώτη περίπτωση επρόκειτο για μια κατάληψη στέγασης 127 μεταναστών και μεταναστριών, που οδηγήθηκαν στην Πέτρου Ράλλη έπειτα απο βίαιη εκκένωση και διαχείριση των ΜΑΤ. Η διαδρομή αυτών των μεταναστών έπειτα απο εκεί είναι είτε τα κολαστήρια των στρατοπέδων συγκέντρωσης, είτε η αναζήτηση επιβίωσης και νέας στέγης στους δρόμους και το περιθώριο.Την ίδια μέρα οι μπάτσοι εισβάλλουν στο Αυτοδιαχειριζόμενο Στέκι Αγρινίου παίρνοντας απ’το ταμείο του στεκιού 600 ευρώ, 2 σημαίες, εξοπλισμό ήχου και μηχανήματα, προκαλώντας φθορές στο εσωτερικό και εκδιώκοντας τα ζώα που φιλοξενούνταν στο χώρο. Λίγο διάστημα μετά, στις 5/4, η αλυσίδα των εκκενώσεων συνεχίζεται στην Άνω Πόλη Θεσσαλονίκης, πάλι σε κατάληψη στέγασης μεταναστριών/μεταναστών (κατάληψη Albatros, στο Τσινάρι). Ως αποτέλεσμα αυτής της επιχείρησης είναι η σύλληψη 14 ατόμων, μεταξύ των οποίων και αρκετών μεταναστών, και ο ξυλοδαρμός ατόμου απ’τους μπάτσους με αποτέλεσμα να καταλήξει στο νοσοκομείο. Επιπλέον, όταν αλληλέγγυοι πήγαν να μαζέψουν προσωπικά αντικείμενα ανθρώπων απ’το χώρο, τους κάναν προσαγωγή.

Αυτές οι επιθέσεις απο πλευράς κράτους είναι μια μακρά παράδοση αντι-αναρχικής καταστολής, στοχοποίησης συντρόφων και προσπάθειας φίμωσης εστιών αγώνα και δομών στέγασης και χωροταξικά. Δε μας κάνει καμία εντύπωση που το κράτος με τον πλέον κραυγαλέο τρόπο και με το αριστερό του πρόσωπο κινητοποιεί τους μηχανισμούς του ώστε να διεκδικήσει την εύνοια των φιλήσυχων ρουφιάνων που ανησυχούν για τις γειτονιές τους όταν αυτές φιλοξενούν «βρώμικους, επικίνδυνους μετανάστες», «ταραχοποιούς αναρχικούς», «περιθωριακά στοιχεία» εντός των καταλήψεων κατα την κυρίαρχη ρητορική των media. Οι εφορμήσεις για αυτές τις κινήσεις της εξουσίας είναι διάφορες. Άλλες φορές έχουν να κάνουν με την άμεση εξυπηρέτηση υλικών συμφερόντων όσων έχουν καθεστώς ιδιοκτησίας πάνω σε χώρους (πανεπιστήμια, εκκλησία, ιδιώτες-εταιρείες) και επιθυμούν είτε την εμπορευματοποίηση είτε την αποστείρωση χώρων όπως οι καταλήψεις, και άλλες φορές έχουν να κάνουν με τη διατήρηση ισορροπιών σε περιοχές που δέχονται καταγγελίες απο ρουφιάνους και οι καταλήψεις δέχονται τέτοιες στοχοποιήσεις (όπως και επιθέσεις απο φασίστες) λόγω των πολύμορφων δράσεων που φιλοξενούν. Δεν ξεχνάμε τη φρέσκια και μανιώδη καταστολή των καταλήψεων στέγης στην πόλη της Θεσσαλονίκης το καλοκαίρι του ’16, όπου χτυπήθηκαν δομές που κάλυπταν ανάγκες δεκάδων μεταναστών (καταλήψεις Ορφανοτροφείου &Νίκης, κοινότητα Hurriya).

Η ίδια παράδοση έρχεται στο προσκήνιο και στην πόλη της Ξάνθης. Οι ντόπιοι μπάτσοι κατέθεσαν πριν λίγο διάστημα χαρτί στο πανεπιστήμιο με το οποίο ζητούσαν να αναφερθεί αν υπάρχει κατάληψη εντός των πανεπιστημιακών χώρων και τι ακριβώς κάνει αυτή η κατάληψη. Μάλιστα, η συγκεκριμένη έρευνα διεξήχθη σε αγαστή συνεργασία των Συριζανέλ με τους μπάτσους και έπειτα απο επερώτηση του βουλευτή της ΝΔ Μάξιμου Χαρακόπουλου. Δεν μπαίνουμε σε διαδικασία συνδιαλλαγής με αυτά τα καθάρματα, είμαστε εδώ για να ξεκαθαρίσουμε κάποια πράγματα στο δρόμο.

Μια κατάληψη έχει διάφορα χαρακτηριστικά. Μπορεί να αποτελεί δομή για την κάλυψη τόσο υλικών/έμπρακτων αναγκών (πχ στέγαση, κουζίνες), όσο και πολιτικών (πχ συνελεύσεις, εκδηλώσεις). Η πρακτική της κατάληψης αμφισβητεί στην πράξη τον θεσμό της ιδιοκτησίας, που είναι απαραίτητος για την διεύρυνση των εμπορευματικών σχέσεων εκμετάλλευσης του καπιταλισμού. Σε μία κατάληψη -με πολιτικά χαρακτηριστικά-, αυτές οι σχέσεις αποδομούνται, ενώ τον εκάστοτε χώρο, όπου γίνεται κατάληψη, τον οικειοποιούνται και του δίνουν ζωή άνθρωποι που αναπτύσσουν μεταξύ τους σχέσεις έξω απ’την ιεραρχία και τις εξουσιαστικές λογικές. Ο χώρος αυτός προσφέρεται για το ακόνισμα συνειδήσεων και την συλλογικοποίηση των αρνήσεων μεταξύ συντρόφων που αποκτούν κοινά βιώματα και οργανώνονται σε έναν πόλο που κινείται επιθετικά ενάντια στα αφεντικά, το κράτος, και τις κυρίαρχες σάπιες κοινωνικές αξίες.

Είναι ορμητήρια δράσεων και παραγωγής λόγου με ανατρεπτικές αιχμές ενάντια στο υπάρχον. Μέσα στους χώρους των καταλήψεων αναπτύσσονται ζυμώσεις και συλλογικές διαδικασίες που δίνουν την δική τους κατεύθυνση εναντίωσης στα διάφορα συστήματα καταπίεσης. Λειτουργούν ως παράγοντες διατάραξης της κανονικότητας, και γι’αυτό το λόγο το κράτος και τα αφεντικά επιστρατεύουν τα τσιράκια τους με σκοπό την τρομοκράτηση και την καταστολή τέτοιων εγχειρημάτων.

Έτσι και το Αυτόνομο Στέκι Ξάνθης ως κατάληψη στον χώρο των πανεπιστημίων στα ΠΡΟΚΑΤ έχει δεχτεί ένα σύνολο στοχοποιήσεων. Πρόκειται για μια σειρά από σκευωρίες που στήνονται ανα καιρούς εναντίον του στεκιού από καθηγητές, τοπικά media, μπάτσους, φασίστες, ρουφιάνους. Είναι λογικό πολλοί απ’ τους παραπάνω να επιθυμούν τη φίμωση και την καταστολή του ΑΣΞ. Ο συγκεκριμένος χώρος απ’ την αρχή της δημιουργίας του το 2009 κινείται με τη δράση και τον λόγο του στα πλαίσια του αντιφασισμού. Προτάσσει την αλληλεγγύη και την αυτοοργάνωση στις σχολές, τους χώρους εργασίας, τις γειτονιές, και έχει συμμετάσχει σε ευρύτερους αγώνες στην πόλη της Ξάνθης.

Είναι κομμάτι του αντιεξουσιαστικού χώρου και ως τέτοιο έχει αναλάβει την ευθύνη για όλα όσα έχει παράξει. Όλα αυτά τα χρόνια έχει πάρει μαχητική θέση γύρω απο ζητήματα που αφορούν την εναντίωση στις φυλακές και τον εγκλεισμό, τον σεξισμό, την ομοφοβία, όπως και την καταστροφή της φύσης, ενώ παράλληλα έχει δείξει την αλληλεγγύη του στους μετανάστες και τις μετανάστριες, στους αγώνες των αγωνιστών κρατούμενων, σε καταλήψεις και αυτοοργανωμένους χώρους που δέχονται στοχοποίηση.

Η δράση του ΑΣΞ και παρόμοιων στεκιών είναι πολύπλευρη. Κύριο χαρακτηριστικό είναι η αντιπληροφόρηση στην πόλη απο μια σκοπιά που αποδομεί τον κυρίαρχο λόγο των καθεστωτικών media: μοιράσματα κειμένων, αναρτήσεις πανό, δράσεις με spray, παρεμβάσεις σε χώρους, αφισοκολλήσεις, πορείες, καταλήψεις, εκδηλώσεις, βιβλιοπαρουσιάσεις, πολιτικά καφενεία/bar και προβολές προς την κατεύθυνση των πολιτικών στοχεύσεών του. Στον χώρο λειτουργεί επίσης δανειστική βιβλιοθήκη.

Σε μια περίοδο που εντείνεται η καταστολή, η φτώχεια, ο φασισμός και το δόγμα του φόβου, εμείς δηλώνουμε ότι θα κλιμακώσουμε την παρουσία και την δράση μας στο δρόμο. Αυτό που ξεχνάνε αρκετοί καλοθελητές ρουφιάνοι είναι ότι οι καταλήψεις δεν είναι οι τοίχοι αλλά οι άνθρωποι και οι σχέσεις τους. Όποιος χτυπάει τέτοιους χώρους επιτίθεται πολιτικά σ’ένα τμήμα απο τα προτάγματα της ζωής και της δράσης μας. Όσο κι αν προσπαθούν να πάρουν τους χώρους μας, είμαστε εδώ για να τους υπερασπιστούμε, να τους κρατήσουμε και να βρούμε νέους!

Αν λοιπόν σε κάποιους μπαίνουν περίεργες ιδέες εδώ στην Ξάνθη, έχουμε να τους πούμε:

ΟΥΤΕ ΝΑ ΤΟ ΣΚΕΦΤΕΣΤΕ

ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΣΤΙΣ ΚΑΤΑΛΗΨΕΙΣ ΚΑΙ ΤΟ ΑΥΤΟΝΟΜΟ ΣΤΕΚΙ ΞΑΝΘΗΣ

ΝΑ ΤΣΑΚΙΣΟΥΜΕ ΜΠΑΤΣΟΥΣ, ΦΑΣΙΣΤΕΣ, ΡΟΥΦΙΑΝΟΥΣ, ΑΦΕΝΤΙΚΑ

ΑΥΤΟΝΟΜΟ ΣΤΕΚΙ ΞΑΝΘΗΣ
https://stekiksanthis.squat.gr

Posted in: Uncategorized by stekiksanthis No Comments

Dark Disco Bar Οικονομικής Ενίσχυσης του Α.Σ.Ξ. [Παρασκευή 2/6, στις 23.00]

Posted in: Uncategorized by stekiksanthis No Comments

Πάρτυ για την κάλυψη ιατρικών εξόδων συντρόφισσας απο την Αθήνα [Παρασκευή 26/5, στις 23.00, ΠΡΟΚΑΤ]

Η συντρόφισσα Β.Μ από τη συνέλευση Αντίστροφη Μέτρηση στην Αθήνα, εδώ και περίπου 4 μήνες νοσηλεύεται στον Αγ. Σάββα.
Ζώντας στον σύγχρονο καπιταλισμό, ο καθένας και η καθεμία από εμάς είναι έκθετος/η σε όλα τα επίπεδα που αφορούν την καθημερινή μας ζωή και την αναπαραγωγή της, τις βασικές μας ανάγκες και την επιβίωσή μας.
Στην περίπτωση μιας σοβαρής ιατρικής διάγνωσης, ο ασθενής καλείται από το πουθενά να ανταποκριθεί σε δυσανάλογα ιατρικά έξοδα, ενώ η «κάλυψη» από τους ασφαλιστικούς φορείς (στους οποίους καταλήγει μεγάλο μέρους του μισθού μας) σε καμία περίπτωση δεν επαρκεί για τα έξοδα αυτά. Στα προβλήματα που αντιμετωπίζουμε, ακόμα και αν αυτά χαρακτηρίζονται ως ατομικά, η δική μας απάντηση είναι η αλληλεγγύη και οι συλλογικές λύσεις.
Η όποια ενίσχυση από την πλευρά μας («ιατρική», ηθική ή οικονομική) δεν είναι απλή βοήθεια, ούτε φιλανθρωπία, αλλά έχει να κάνει με το βασικό μας πρόταγμα: τη συνειδητή αλληλεγγύη, ως σχέση και αδιαπραγμάτευτη συνθήκη, μεταξύ όσων έχουμε να αντιμετωπίσουμε από κοινού τα προβλήματα της καθημερινότητας από την ίδια ταξική σκοπιά.

 

Posted in: Uncategorized by stekiksanthis No Comments

Οι αντιφάσεις της αστικής δημοκρατίας και ο εκφασισμός της κοινωνίας

Οι αντιφάσεις της αστικής δημοκρατίας και ο εκφασισμός της κοινωνίας

 

Η αντιφατικότητα τού όρου αστική δημοκρατία γίνεται εύκολα αντιληπτή, αν αναλογιστούμε ότι τα συμφέροντα της τάξης των καπιταλιστών -τα οποία αυτή προωθεί- έρχονται σε σύγκρουση μ’ αυτά των περισσοτέρων, δηλαδή του εργαζόμενου λαού. Αυτό γίνεται αντιληπτό και στην καθημερινή ζωή, ιδιαίτερα σε περιόδους κρίσης. Δηλαδή παρατηρείται η περιστολή των δημοκρατικών διαδικασιών και δικαιωμάτων. Πιο συγκεκριμένα:

  1. Η εκτελεστική εξουσία αποκτά ακόμα μεγαλύτερο θεσμικό βάρος και στο όνομα της επείγουσας ανάγκης για την αντιμετώπιση της κρίσης επιβάλει διαδικασίες έκτακτης, ταχείας νομοθέτησης, με ή χωρίς τη συμμετοχή του αστικού κοινοβουλίου: Πράξεις Νομοθετικού περιεχομένου (ΠΝΠ), πολυνομοσχέδια με ετερόκλητο περιεχόμενο (νομοσχέδια-σκούπα), μαζική κατάθεση τροπολογιών της τελευταίας στιγμής κ.α.
  2. Στρατιωτικοποιείται η εργασία. Για παράδειγμα, θέτονται εμπόδια στην διεξαγωγή απεργιών ή κηρύσσονται παράνομες και οι απεργοί επιστρατεύονται (βλ. απεργούς στο μετρό, στην καθαριότητα και στην εκπαίδευση).
  3. Οικοδομείται το αυταρχικό και κατασταλτικό κράτος «έκτακτης ανάγκης». Δηλαδή παρατηρείται η γιγάντωση των κατασταλτικών μηχανισμών, οι οποίοι έδρασαν σαν πραγματικός στρατός κατοχής ενάντια σε ανθρώπους που αγωνίζονται για την προστασία του περιβάλλοντος (βλ Αντιτρομοκρατική και ΜΑΤ στις Σκουρίες), σε απεργίες (βλ. ξύλο στις καθαρίστριες-2014) και σε διαδηλώσεις (βλ. βασανιστήρια σε αντιφασίστες μέσα στη ΓΑΔΑ-2012). Επίσης, ισχυροποιείται η νομική περιφρούρηση της αστικής τάξης με εμφυλιακούς νόμους, όπως ο τρομονόμος (το νέο ιδιώνυμο) με τον οποίον βαφτίζονται εγκληματίες και φυλακίζονται ακόμα και συγγενείς πολιτικών κρατουμένων και αγωνιστών (βλ. Α. Τσάκαλου, Ε. Στατήρη, Μ. Θεοφίλου), αλλά και όσοι προσφέρουν ακόμα και ηθική στήριξη σ’ αυτούς. Επίσης, γίνονται καθαρά πολιτικές διώξεις (βλ. Τάσος Θεοφίλου) και τίθεται σε εφαρμογή η εμφυλιακή πρακτική των δηλώσεων μετανοίας (βλ. Δ. Κουφοντίνας, Κ. Γουρνάς, Ν. Ρωμανός).

 

Ναι, αλλά υπάρχουν και τα ανικαπιταλιστικά κόμματα/πρατάξεις, έτσι δεν είναι;

 

Η μορφή με την οποία ασκεί την κυριαρχία της η τάξη των καπιταλιστών μπορεί να είναι:

  1. Φιλελεύθερη αστική, δηλαδή η πιο τυπική και ουσιαστικά χαρακτηριστική στην ουσία του καπιταλισμού: «ελεύθερη» κίνηση εργατικού δυναμικού και κεφαλαίου, πολιτική εκπροσώπηση όλων των τμημάτων της κοινωνίας (κοινοβούλιο, τοπικά και περιφερειακά συμβούλια κ.α.)
  2. Η περιστολή όλων των παραπάνω. Δηλαδή να πάρει τη μορφή στρατιωτικού-πολιτικού πραξικοπήματος, ή να προκύψει ένα στρατιωτικό-πολιτικό πραξικόπημα μέσα από αστικοκοινοβουλευτικές διαδικασίες (βλ. κυβέρνηση Παπαδήμου 2011-2012, κυβέρνηση Μόντι 2011-2013, Ουκρανία 2014)
  3. Ο εγκλωβισμός του ίδιου του εργαζόμενου λαού -ο οποίος δεν είναι άμοιρος ευθυνών- στους μηχανισμούς και στους στόχους της δικτατορίας του κεφαλαίου όπως συμβαίνει με τη σοσιαλδημοκρατία και τη ρεφορμιστική αριστερά. Σε τελευταία ανάλυση, αυτή η τρίτη μορφή της καπιταλιστικής εξουσίας είναι και η πιο άμεσα αλλά και μακροπρόθεσμα επιβλαβής για τον εργαζόμενο λαό, γιατί εκφράζει τον εκφυλισμό του, την προδοσία του από το ίδιο το πολιτικό τμήμα που τον «εκπροσωπεί» και οδηγεί στην αδρανοποίηση του (βλ. άμεση διάψευση της «ελπίδας» που προσέφερε σε μεγάλα τμήματα της κοινωνίας η εκλογική ανέλιξη της νέας σοσιαλδημοκρατίας με δεκανίκι την ψεκασμένη δεξιά [Σύριζα-Ανελ 2015], η οποία σκόρπισε περισσότερη παραίτηση και μοιρολατρία, παρά θυμό και οργή για την προδοσία).

 

Ναι, όμως οι φοιτητικές παρατάξεις δεν είναι το ίδιο με τις κομματικές, έτσι δεν είναι;

 

Πλέον, ο καθένας μπορεί να καταλάβει την αντιστοιχία μεταξύ φοιτητικών και κομματικών παρατάξεων. Αμφότερες είναι επιφορτισμένες με τον ίδιο ρόλο και χρησιμοποιούν τα ίδια μέσα. Από τη μια υπάρχουν οι φιλελέδες (μαζί με φασίστες) της ΔΑΠ και οι σοσιαλδημοκράτες της ΠΑΣΠ, οι οποίοι εξυπηρετούν ξεδιάντροπα τα συμφέροντα της αστικής τάξης μέσα στο πανεπιστήμιο και στους οποίους η ρουσφετολογία και η γενικότερη απολιτικοποίηση που προωθείται από τα κόμματα του αστικού μπλοκ μεταφράζεται σε κερασμένα μπουκάλια και σημειώσεις. Από την άλλη το ευρύ φάσμα της ρεφορμιστικής αριστεράς μέσα στα πανεπιστήμια, οι οποίοι κηρύττουν την εμπιστοσύνη στις θεσμικές και ειρηνικές μεθόδους καθώς και τη χρησιμότητα της κάλπης ως μέσο αγώνα. Πέρα από τις μικροπολιτικές κόντρες στις οποίες αναλώνονται για το θεαθήναι, αναπαράγουντην απέραντη αντικαπιταλιστική και αντιφασιστική αερολογία των ρεφορμιστών, χωρίς να κάνουν λόγο για την αναγκαιότητα του εξωθεσμικού αγώνα, του μόνου που κυοφορεί την προοπτική της κοινωνικής επανάστασης.

 

Ναι, αλλά άμα σαμποτάρεις τις εκλογές δε βοηθάς στην ανάπτυξη της αντίδρασης/του φασισμού;

 

Ανατρέχοντας στην ιστορική πραγματικότητα βλέπουμε πως ο φασισμός αναπτύχθηκε και εδραιώθηκε μέσα στα πλαίσια της αστικής δημοκρατίας. Πιο συγκεκριμένα, όταν ο φιλελευθερισμός κατέρρεε και οι προλετάριοι έβαζαν τα θεμέλια της κοινωνικής επανάστασης (Γερμανία 1918, Ιταλία 1919-1922), τα συμφέροντα της εκμεταλλεύτριας, αστικής τάξης διασώθηκαν από τους ρεφορμιστές. Αυτοί ήταν που υπόσχονταν την αλλαγή του καπιταλισμού μέσα από δημοκρατικούς θεσμούς και τελικά κατάφεραν να διαβάλλουν εκ των έσω και να διασπάσουν το προλεταριακό μέτωπο. Η αναβολή της επανάστασης και η προδοσία του εργαζόμενου λαού από την πολιτική του εκπροσώπηση στο κοινοβούλιο και στα συνδικάτα προλείανε το έδαφος για την αντεπίθεση της αστικής τάξης με άρμα το φασισμό. Επομένως, όσο περισσότερο ο εργαζόμενος λαός εμπιστεύεται τη νομιμότητα, τη συνταγματική διακυβέρνηση, την αστική δημοκρατία, όσες περισσότερες θυσίες κάνει για να σωθεί το υπάρχον σύστημα ως το «μικρότερο κακό», τόσο σφοδρότερες γίνονται οι καπιταλιστικές επιθέσεις και τόσο ταχύτερη είναι η έλευση του φασισμού.

 

Οργάνωση σε οριζόντιες δομές σε σχολεία, σχολές εργασιακούς χώρους, γειτονιές.

 

Να κάνουμε πέρα τη λογική της διαμεσολάβησης και των αυτόκλητων σωτήρων.

 

Να τελειώνουμε με το παραμύθι της αστικής δημοκρατίας.

 

Ο μόνος επαναστατικός αγώνας ήταν, είναι και θα είναι εξωθεσμικός. 

 

αυτόνομο σχήμα

 

αυτόνομο στέκι

 

πολιτικός/ κοινωνικός χώρος, «αγκάθι»

Posted in: Uncategorized by stekiksanthis No Comments

Αντιεκλογική αφίσα και πολιτική εκδήλωση [Δευτέρα 22/5 στις 17.30, φουαγιέ ΠΡΟΚΑΤ]

Posted in: Uncategorized by stekiksanthis No Comments

Bar οικονομικής ενίσχυσης με Α.Σ.Ξ. και Street To The Noise [Παρασκευή 12/5, 23.30]

Posted in: Uncategorized by stekiksanthis No Comments
css.php